Θαρρώ

Θαρρώ σε είδα να περπατάς

λίγες  σπιθαμές ονείρου πιο πέρα

μια ανάσα ουρανό πιο δεξά η ζερβά

δεν θυμάμαι που και πότε, πως και γιατί

Θαρρώ άκουσα να ψιθυρίζεις 

λίγα λόγια πριν το άβουλο της ζωής

λίγη αρμονία ιδεατή στο πέρασμα του γλάρου

μα δε θυμάμαι που και πότε, πως και γιατί

Θαρρώ σε βλέπω ακόμα πλάι μου να περπατάς

θαρρώ σ' ακούω ακόμα να θροίζεις, άνεμος ουράνιος

στο πέρασμα ιδεατού κι αλήθειας οι ζωές μας πλανεμένες

άσκοπο το που και πότε, το πως και γιατί, αρκεί που υπάρχεις   

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη