Κι Όμως Άξιον Εστί

ΑΠΟΚΑΘΉΛΩΣΗ [Tiziano Vecellio  1488 - 27 Αυγούστου 1576]

"Έφριξεν η γη, και ο ήλιος, Σώτερ, εκρύβη,
σου του ανεσπέρου φέγγους, Χριστέ,
δύναντος εν τάφω σωματικώς."

Κι όμως θα σε χωρέσει, μνήμα κενό
κι όμως θα αποκαθηλωθεί σώμα άψυχο
κι όμως κοινός θνητός μιας συντριβής
Κι ο πόνος βουβά γραμμένος για να αντέξει

"Άδης ο δεινός
συνετρόμαξεν, ότε σε είδεν,
ήλιε της δόξης αθάνατε,
και εδίδου τους δεσμίους εν σπουδή."

Κι όμως η Ζωή, η απόλυτη Ζωή

Κι όμως θα διασχίσει το σκότος του Άδη

Κι όμως θα σπείρει το λογισμό της θλίψης

Κι η ανάσα της Ζωής τραντάζει του Άδη συντρίμμια

"Έδυς υπό γην
ο φωσφόρος της δικαιοσύνης
και νεκρούς ώσπερ εξ ύπνου εξήγειρας,
εκδιώξας άπαν το εν τω άδη σκότος."

Κι όμως το σκοτάδι, στο σκοτάδι παλεύεται

Κι όμως κανένα ξύπνημα , δίχως πτώση λογάται

Κι όμως ,πάντα ένα φως ζητά το σκότος να υπάρξει

Κι η δίοδος στο φως ,συντριβή σε βράχια σκότους προστάζει   

"Άξιον εστί
μεγαλύνειν σε τον πάντων κτίστην•
τοις σοις γαρ παθήμασιν, έχομεν

την απάθειαν, ρυσθέντες της φθοράς."

Κι έτσι ακριβώς, θα κατρακυλήσει σκότος βαθύ

Κι έτσι ακριβώς , το φως θα βρει δρόμο μέσα σε ρωγμές

Κι έτσι ακριβώς, άφθαρτη  ισορροπία στο ζύγι του νου

Κι ο σπαραγμός , πορεία εξιλέωσης ως το φως της ανάτασης 

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη

ΕΡΓΟ : ΑΠΟΚΑΘHΛΩΣΗ [Tiziano Vecellio  1488 - 27 Αυγούστου 1576]